Κατηγορία: ΑΡΘΡΑ

Είναι γνωστό πως την πρωτομαγιά (φέτος από 15 Απρίλη) αρχίζει η αντιπυρική περίοδος, όπου προσδιορίζονται και αναλαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα, ενέργειες, και δράσεις, με στόχο την αποτροπή των πυρκαγιών, στόχος που η μέχρι τώρα πρακτική έχει δείξει πως δεν επιτυγχάνεται, παρά τις καλές προθέσεις, τους σχεδιασμούς και τις διακηρύξεις.

Σήμερα, είναι ανύπαρκτη, στον τόπο μας, «η πολιτική», γιατί, απλώς, απουσιάζουν … «οι πολιτικοί». Κι όταν λέμε «πολιτικοί» εννοούμε πολιτικούς με στέρεο υπόβαθρο ιδεολογικό, πολιτικό, κοινωνικό, πνευματικό, με παραγωγή και άρθρωση καθαρού πολιτικού λόγου, με συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες και στο μαζικό κίνημα, με προσφορά στο Έθνος, στην Πατρίδα, στην Κοινωνία και στον Πολιτισμό,  με συνέπεια λόγων και έργων, με πολιτική εντιμότητα και ειλικρίνεια και με ζωή  προσαρμοσμένη απόλυτα στις ιδέες και στα πιστεύω τους.

Είναι προφανές πως  κάθε προεκλογική περίοδος στον τόπο μας, με την κυριαρχία των υπερβολών, της εντυπωσιοθηρίας, της  εξουσιομανίας και των προσωπικών επιθέσεων, δεν προσφέρεται για πολιτική αντιπαράθεση με στέρεα επιχειρήματα και λογικές προσεγγίσεις. Η παραπάνω διαπίστωση αφορά, ιδιαίτερα, στα μείζονα προβλήματα της δημόσιας υγείας, που, όμως, επηρεάζουν καθοριστικά  θεμελιώδη δικαιώματά μας στη ζωή.

Εάν οι υπεύθυνοι για την ασφαλή λειτουργία της μοναδικής (τι φαιδρότητα, αλήθεια) σιδηροδρομικής γραμμής της χώρας ήταν άνθρωποι υπεύθυνοι και έντιμοι που γνώριζαν ότι τα τρένα σε πολλές περιπτώσεις μπαίνουν στη γραμμή αντίθετης κατεύθυνσης και τρέχουν με ταχύτητα μεγαλύτερη των 100 χλμ. την ώρα, είναι βέβαιο πως δε θα μπορούσαν να κοιμηθούν, ώσπου να βρουν μία σειρά από λύσεις ασφαλείας για αυτό το εν δυνάμει θανάσιμα επικίνδυνο πρόβλημα.

Τονίζω από την αρχή πως το σημαντικότερο πρόβλημα για την πατρίδα μας, και μάλιστα μακράν όλων των άλλων, είναι η εξοργιστικά αρνητική κατάσταση που παρουσιάζεται στο σύνολο των δομών της δημόσιας διοίκησης, στον στενό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.