- Του Σωκράτη Π. Μάσσια, Φιλολόγου
Αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα και την παγκόσμια ειρήνη η εισβολή του Προέδρου των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η γκανγκστερική απαγωγή του Προέδρου δικτάτορα Μαδούρο και της συζύγου του.
Κανείς δεν καταδικάζει και δεν επικρίνει το δικτατορικό καθεστώς, που είχε επιβάλει στη χώρα του ο Μαδούρο, αλλά και κανείς δεν συγχωρεί τον τρόπο σύλληψής του και αιχμαλωσίας του από έναν άλλο αυταρχικό και όχι μόνο ηγέτη, που διαθέτει τεράστια εξοπλιστικά πολεμικά μέσα και ισχυρό και ειδικά εκπαιδευμένο στρατιωτικό δυναμικό, με μοναδικό και κυρίαρχο στόχο την εκμετάλλευση των πετρελαιοπηγών και όχι βέβαια την κατάλυση της δικτατορίας, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει υπό το βλέμμα του εισβολέα.Το «δόγμα» του Προέδρου των ΗΠΑ «absolute resolve» = κατάστρεφε τελείως και συντόμως, διάλυε αστραπηδόν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο και φέρε μου αιχμάλωτο το Μαδούρο, δείχνει την ιταμότητα του χαρακτήρα του για τον οικονομικό έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών προς όφελος κυρίως του ιδίου και τούτο το κατορθώνει, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το Διεθνές Δίκαιο (ασθενές γεροντάκι) και τα ατομικά δικαιώματα των λαών.
Με αποτέλεσμα, ο μη σεβασμός των ανωτέρω, να ανοίγει τις πύλες του κυριαρχικού επεκτατισμού και αναθεωρητισμού παγκοσμίως και να θέτει εν αμφιβόλω τα κυριαρχικά δικαιώματα των λαών και των κρατών τους. Το συμπέρασμα είναι, δυστυχώς, ότι ο νόμος του ισχυρού υπερτερεί του δικαίου.
Η κατάλυση των δικτατορικών καθεστώτων είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, που άπτεται των υποχρεώσεων του διεθνών θεσμών, της πίεσης των δημοκρατικών κρατών και κυρίως της αντίστασης των ιδίων των λαών, που βρίσκονται κάτω από τέτοια καθεστώτα, και όχι του κάθε πολιτικού άρπαγα και τυχοδιώκτη, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για την κατάλυση των δικτατορικών καθεστώτων αλλά για τα πλούτη και την οικονομική εκμετάλλευση, επί του προκειμένου των πετρελαιοπηγών της Βενεζουέλας.
Αμέσως μετά την «επιτυχία» της εισβολής ξεθάρρεψε ο πλανητάρχης και έβαλε στο στόχαστρο και άλλες γειτονικές χώρες, Γροιλανδία, Κολομβία, Κούβα, Μεξικό, Παναμάς και λοιπές άλλες. «Είναι στα συμφέροντά μας να έχουμε γύρω μας χώρες που είναι βιώσιμες και επιτυχημένες και όπου το πετρέλαιο μπορεί να εξάγεται ελεύθερα», δήλωσε ευθαρσώς ο εισβολέας. Για δε τη Γροιλανδία προανήγγειλε: «Χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφάλειας».
Οι δηλώσεις αυτές του εισβολέα έχουν θέσει σε συναγερμό τις απειλούμενες χώρες και όχι μόνο. Η Κούβα κάνει λόγο για υπαρξιακή απειλή και κάλεσε τα κράτη της Λατινικής Αμερικής και της Καραβαϊκής να υπερασπιστούν συλλογικά την ανεξαρτησία της περιοχής.
Η γειτόνισσα Τουρκία από την άλλη μεριά «τρίβει τα χέρια της» από την εξέλιξη αυτή και όχι μόνο δεν καταδίκασε την εισβολή, όπως έκαναν έντονα ή ήπια άλλες δημοκρατικές χώρες, αλλά έσπευσε και τηλεφωνήθηκε με τον εισβολέα χωρίς να του εκφράσει την αντίδρασή του για την εισβολή, αρκεσθείς χλιαρά μόνο στη δήλωση «ότι η Βενεζουέλα δεν πρέπει να οδηγηθεί σε αστάθεια», δηλαδή τίποτα από αντίδραση. Εμείς βέβαια οι Έλληνες γνωρίζουμε για τα όνειρα και τις επιδιώξεις της γείτονος, τα οποία άλλωστε και δεν κρύβει, «Γαλάζια πατρίδα, casus belli και λοιπά όνειρα αναθεωρητισμού» και παίρνουμε συνεχώς τα μέτρα μας, δεν εφησυχάζουμε γιατί ο εχθρός συνεχώς καραδοκεί και βρίσκεται ante portas.
