ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΙΣ ΒΙΓΛΕΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Γράφει ο Ι.Γ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Στις 23 Φλεβάρη του 1944 η αντάρτικη ομάδα του Γιώργη Κερκεμέζου χτύπησε σε ενέδρα φάλαγγα των Γερμανών κατακτητών στις Βίγλες Μεγαλόπολης. Η επιχείρηση χωρίς απώλειες για τους αντάρτες, άφησε στο πεδίο της μάχης πολλούς Γερμανούς νεκρούς. Ανάμεσά τους 6 Αξιωματικούς. Την επομένη μέρα οι Γερμανοί, πήραν από τις φυλακές της Τρίπολης και της Καλαμάτας 214 Έλληνες κρατούμενους. Τους οδήγησαν στο ίδιο σημείο και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Δύο θαμμένοι κάτω από τα πτώματα κατάφεραν να γλυτώσουν και να διηγηθούν αργότερα τα αποτρόπαια και φρικιαστικά γεγονότα.
Μετά το φρικτό έγκλημα, οι Γερμανοί πήραν με βία πολλούς Μεγαλοπολίτες, τους οδήγησαν στον τόπο του εγκλήματος και τους ανάγκασαν να ανοίξουν ομαδικό τάφο όπου έθαψαν τους νεκρούς.

Το μετεμφυλιοπολεμικό κράτος προσπάθησε να διαστρεβλώσει την ιστορική αλήθεια, κατασυκοφαντώντας τόσο τα θύματα της γερμανικής θηριωδίας όσο και την παλλαϊκή αντίσταση του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών.

Στη διάρκεια της δικτατορίας είχε απαγορευτεί κάθε αναφορά στο γεγονός, ενώ κάποιοι υμνητές των ναζί, δεν δίστασαν να σπιλώσουν ακόμα και τη μνήμη των θυμάτων της γερμανική αυτής θηριωδίας με ψεύδη. Μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας, από κρυφά μονοπάτια, πήγαιναν συγγενείς των θυμάτων και άναβαν ένα κερί και άφηναν ένα λουλούδι στο τόπο του εγκλήματος.

Με την πτώση της Χούντας το 1974, και παρά την αρνητική στάση του κράτους της δεξιάς και την ασφυκτική αστυνομική πίεση και τρομοκρατία, στον τόπο του εγκλήματος στήθηκε ένα πρόχειρο μνημείο να θυμίζει το γεγονός. Όμως πολλές φορές έγινε στόχος βεβήλωσης και βανδαλισμών από διάφορους φασίστες, νοσταλγούς της Χούντας και παλιούς συνεργάτες των ΝΑΖΙ.

Η δράση των φασιστικών και παρακρατικών αυτών στοιχείων, καθώς και η στάση του μεταπολιτευτικού κράτους της δεξιάς, καθόλου δεν πτόησε τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και τους δημοκράτες της Πελοποννήσου. Έτσι αποφάσισαν να συναντιούνται την τελευταία Κυριακή του Φλεβάρη στις Βίγλες και να αποδίδουν τιμή στα θύματα της Γερμανικής θηριωδίας.

Μετά την ήττα της δεξιάς στις εκλογές του 1981, ο τότε Δήμαρχος Μεγαλόπολης Κώστας Κακαβάς άνοιξε τον ομαδικό τάφο, μετέφερε και φύλαξε τα οστά των θυμάτων σε κρύπτη, κάτω από το μνημείο που κατασκευάστηκε εκεί. Έκτοτε ορίστηκε η τελευταία Κυριακή του Φλεβάρη να τελείται μνημόσυνο στον τόπο της Θυσίας, από την Επίσημη Πολιτεία, όπως και γίνεται μέχρι σήμερα.

Αξίζει να σημειώσουμε πως κάθε χρόνο η προσέλευση του κόσμου όλο και μικραίνει. Η γενιά της αντίστασης έκλεισε το βιολογικό της κύκλο. Οι νέοι δεν γνωρίζουν καν τι έχει συμβεί στις Βίγλες, αφού στα σχολεία δεν γίνεται καμία ενημέρωση για την τοπική ιστορία. Οι δε επίσημοι πηγαίνουν αναγκαστικά, αφού η εκδήλωση είναι επίσημη και φυσικά δεν πρόκειται να πάνε ξανά όταν αποχωρήσουν από το πόστο τους, όπως δεν πήγαιναν και πριν -εκτός ελαχίστων. Το χρέος εναπόκειται σε όλους εμάς να διατηρήσουμε την ιστορική μνήμη ζωντανη, γιατι λαός που ξεχνάει την ιστορία του είναι βέβαιο πως θα την ξαναζήσει…

ΣΣ1. Στην φωτογραφία φαίνεται ο Πρέσβης της Γερμανίας να εκφωνεί λόγο σε παλιότερη τελετή στις Βίγλες.
ΣΣ2. Φέτος το μνημόσυνο των 214 εκτελεσμένων στις Βίγλες Μεγαλοπόλεως, θα γίνει την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2023

Σχετικές δημοσιεύσεις