Κατηγορία: ΑΡΘΡΑ

Ο ορυμαγδός κατηγοριών και αρνητικών δημοσιευμάτων κατά του επί εικοσαετία (!) προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλου έφεραν στην επικαιρότητα το σοβαρό πρόβλημα της λειτουργίας και της διαχείρισης κοινοτικών και εθνικών πόρων από τα κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης (Κ.Ε.Κ).

Στα παλιά τα χρόνια όταν είχε πολύ καιρό να βρέξει στόλιζαν ένα κοριτσάκι με φύλλα και χλωρά κλαδιά δηλαδή έντυναν ΤΗΝ «Περπερούνα». Με την Περπερούνα επικεφαλής τα παιδιά του χωριού πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν:

Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων έδειξε ότι η εσωκομματική λειτουργία του Κινήματος, δεν ήταν η ενδεδειγμένη. Ανύπαρκτες Τοπικές Οργανώσεις, ελλιπής πολιτικός διάλογος, αδρανοποίηση και αδιαφορία των μελών, ελάχιστες παρεμβάσεις στο Μαζικό κίνημα, προσωπικές στρατηγικές, αυτονομήσεις και αυτοπροσδιορισμοί σε βάρος της συλλογικής δράσης και το πιο θλιβερό είναι οι τόσες μεταγραφές πρώην και επί σειρά ετών υπουργών του Πα.Σο.Κ προς την ΝΔ.

Τέσσερεις φορές το χρόνο οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν τις Διονυσιακές γιορτές τους, από τις οποίες λείψανα κάπως μεταλλαγμένα αποτελούν οι Αποκριές της εποχής μας.

«Αν μου επιτρεπόταν ν’ αποφασίσω τι θέλω: Κυβέρνηση χωρίς εφημερίδες ή εφημερίδες χωρίς κυβέρνηση, δε θα δίσταζα ούτε στιγμή ν’ αποφασίσω το δεύτερο».(Τόμας Τζέφερσον)

Χθες Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου του 2026, είδα την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας». Το πρόδρομο αίσθημα ικανοποίησης ότι θα παρακολουθήσω, επί τέλους, ένα εθνικό κινηματογραφικό έργο, έδωσε τη θέση του, καθώς εξελίσσονταν τα φαινόμενα και δρώμενα της ταινίας, σε ένα ακαθόριστο, αμήχανο, και σύμπλοκο συνονθύλευμα επί μέρους αισθημάτων οργής, θυμηδίας και θρηνωδίας. Μιας γοητευτικής απογοήτευσης, που κατά μία έννοια την είχα προαισθανθεί πριν να κυκλοφορήσει στις αίθουσες προβολής η ταινία, καθώς αναρωτιόμουνα αν θα ήταν ποτέ δυνατό να γυρισθεί ένα ικανοποιητικό έργο «Περί Θεού», ακόμα και από τον καλύτερο παγκοσμίως…

Στο παγκόσμια γνωστό θεατρικό έργο του Άρθουρ Μίλερ, με τον παραπάνω τίτλο (1949), γίνεται αναφορά σε έναν συγκεκριμένο έμπορο, που στο τέλος της ζωής του συνειδητοποιεί πως, παρά τις προσπάθειές του, οι πωλήσεις του μηδενίζονται και η καταστροφή του είναι δεδομένη, γιατί άλλαξαν οι όροι της αγοράς, οι διαδικασίες και η νοοτροπία των ανθρώπων.

Η αμυντική θωράκιση με ικανό και εμπειροπόλεμο έμψυχο δυναμικό και ο επαρκής χερσαίος, θαλάσσιος και εναέριος εξοπλισμός, με σύγχρονα μηχανικά και πολεμικά εξοπλιστικά υλικά και μέσα, αποτελούν αναμφίβολα εκ των ων ουκ άνευ αμυντικών μας πλεονεκτημάτων για την ασφαλή και αποτελεσματική αμυντική μας ισχύ προς αντιμετώπιση οποιασδήποτε απειλής κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.