- Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΝ. ΜΑΣΣΙΑ, φιλολόγου
Σε πρόσφατο άρθρο του στην εφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ο Ν. Κ. Αλιβιζάτος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο ερώτημα «τελειώσαμε όντως με τις μονοκομματικές κυβερνήσεις;» δίνει συνοπτικά την παρακάτω απάντηση: «Θεωρώ απίθανο να γυρίσουμε σελίδα και να περάσουμε σε μια εκδοχή συναινετικής αντιπαράθεσης με κυβερνήσεις συνεργασίας».
Ο έμπειρος επιστήμονας περί τα πολιτικά –κομματικά– ζητήματα διατυπώνει ευθέως και τεκμηριώνει με ισχυρά ιστορικά επιχειρήματα τις απόψεις του, υποστηρίζοντας ότι, αυτοί που θεωρούν ότι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις έχουν κλείσει τον κύκλο τους, κυριεύονται από «ευσεβείς πόθους …ως κομματικοί ηγήτορες, που δεν κατάφεραν έως σήμερα να συσπειρώσουν ευρύτερα στρώματα».
Και ο απλός πολίτης αντιλαμβάνεται ότι οι σημερινές παραταξιακές αντιπαραθέσεις και οι ακραίοι πολλές φορές διαγκωνισμοί από το βήμα της δημοκρατίας, τη Βουλή, και από τους πρωινούς κομματικούς διαξιφισμούς στα τηλεοπτικά κανάλια δεν εγγυώνται παρά μια πρόσκαιρη συναινετική – αντιπαραθετική – μορφή συγκυβέρνησης, τουτέστιν «Κυριακή κοντή γιορτή».
Είναι δυνατόν, αυτοί που εθελοτυφλούν και δεν αναγνωρίζουν καμιά καλή ενέργεια σε μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, όπως συμβαίνει σήμερα, και τα βλέπουν όλα μαύρα, να συμφωνήσουν και να παράξουν αναπτυξιακό και μεταρρυθμιστικό κυβερνητικό έργο σε μια αυριανή συγκυβέρνηση; Η ιστορία μας διδάσκει όχι. Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις –το αναλύει διεξοδικά ο καταξιωμένος καθηγητής Αλιβιζάτος– επιτυγχάνονται μόνο από αυτοδύναμες κυβερνήσεις και όχι μέσω παραταξιακής πανσπερμίας και κομματικού αχταρμά…
Αυτοί, λοιπόν, που υποστηρίζουν δίκην προφητών ότι οι καιροί άλλαξαν και στο προσκήνιο βρίσκεται η εποχή των συγκυβερνήσεων κάτι άλλο κρύβουν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους. Τι μπορεί να είναι το κάτι άλλο; Μα είναι ηλίου φαεινότερο, είναι το ατομικό πολιτικό τους συμφέρον, είναι η πολιτική ανέλιξή τους τ’ αψήλου από την «πίσω πόρτα».
Ας έχουμε, λοιπόν, το νου μας οι Έλληνες ψηφοφόροι, που περιμένουμε από την εκάστοτε κυβέρνηση αναπτυξιακά έργα πνοής, ότι στο πεδίο των πολιτικών ζυμώσεων παίζονται παιχνίδια εν ου παικτοίς από κάποιους που κινούνται σκοτεινά και επιχειρούν να παγιδεύσουν και να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη με αποκλειστικό και μοναδικό στόχο το πολιτικό τους ίματζ.
Οι παραπάνω σκέψεις και απόψεις στοχεύουν στο πονήρεμα και στην αφύπνιση του μέσου και απλού πολίτη για να μην επηρεάζεται από «βαρύγδουπους νεολογισμούς», όπως «με μια κυβέρνηση συμμαχίας γυρίζουμε σελίδα και ότι η εποχή των αυτοδύναμων πλειοψηφιών παρήλθε οριστικά». Αυτά είναι ψευδοδιλήμματα και παραπολιτικά τερτίπια και δεν έχουν καμιά απήχηση στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
