Η Τσικνοπέμπτη ήταν «Χαράς Ευαγγέλιο» για τους μερακλήδες βαρελόφρονες της παλιάς Σπάρτη. Άνθρωποι της φτωχολογιάς, οι περισσότεροι, που καθημερινά πάλευαν στο σκληρό μεροκάματο και στις δουλειές του ποδαριού, για να ζήσουν τις οικογένειές τους.
Περισσότερα
Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΗΤΡΑΚΟΥ Είμαστε, πλέον, στη δεύτερη βδομάδα του Τριωδίου και η πιο σημαντική μέρα της δεν είναι άλλη από την Τσικνοπέμπτη. Η βδομάδα αυτή λεγόταν «Κρεατινή» ή «Ολόκριγια» (όλο κρέας) επειδή ήτανε η τελευταία βδομάδα που τρώγανε κρέας εν όψει της Σαρακοστής του Πάσχα. Λεγότανε επίσης και «άρτσι βούρτσι», δηλ. «άνω-κάτω», μιας και η νηστεία «πήγαινε περίπατο» και οι άνθρωποι ήταν κι ένιωθαν πιο ελεύθεροι, διασκεδάζοντας, ξεδίνοντας και ξεπερνώντας (καμιά φορά) τα όρια. Σήμερα η «Τσικνοπέμπτη» παραπέμπει σε εξορμήσεις σε «προορισμούς», σε εξόδους για φαγητό και για διασκέδαση, όμως…
Περισσότερα