Χθες Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου του 2026, είδα την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας». Το πρόδρομο αίσθημα ικανοποίησης ότι θα παρακολουθήσω, επί τέλους, ένα εθνικό κινηματογραφικό έργο, έδωσε τη θέση του, καθώς εξελίσσονταν τα φαινόμενα και δρώμενα της ταινίας, σε ένα ακαθόριστο, αμήχανο, και σύμπλοκο συνονθύλευμα επί μέρους αισθημάτων οργής, θυμηδίας και θρηνωδίας. Μιας γοητευτικής απογοήτευσης, που κατά μία έννοια την είχα προαισθανθεί πριν να κυκλοφορήσει στις αίθουσες προβολής η ταινία, καθώς αναρωτιόμουνα αν θα ήταν ποτέ δυνατό να γυρισθεί ένα ικανοποιητικό έργο «Περί Θεού», ακόμα και από τον καλύτερο παγκοσμίως…
ΠερισσότεραΟ θρίαμβος του Βατερλώ – Μια κριτική ματιά στην ταινία «Καποδίστριας»
