Ο δανεισμός φέρνει την ευτυχία; (30 δις δανεικά σε δύο χρόνια)

20 Σεπτεμβρίου 2021  /   Χωρίς Σχόλια

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΗΤΡΑΚΟΥ

Πώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάποιος χρεωκοπημένος και πτωχευμένος, ο οποίος, συνειδητά, συνεχίζει να δανείζεται, για να πληρώνει μέρος αυτών που χρωστάει, αυξάνοντας δραματικά το συνολικό του χρέος;
Κι όμως η πτωχευμένη και «ξεπουλημένη» στα μνημόνια Ελλάδα συνεχίζει να δανείζεται για τις ανάγκες των «δανειστών», αυξάνοντας το χρέος της και μετακυλώντας το ΚΑΙ στις επόμενες γενιές, μερικές από τις οποίες δεν έχουν ακόμα γεννηθεί!!!
Σύμφωνα, λοιπόν με τις πρόσφατες πανηγυρικές ανακοινώσεις:
«Απολύτως επιτυχημένες ήταν οι σημερινές επανεκδόσεις ομολόγων, διάρκειας 5 και 30 ετών, με το ελληνικό δημόσιο να αντλεί από τη διπλή έξοδο το συνολικό ποσό των 2,5 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η έκδοση του 5ετούς ομολόγου έγινε με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο, ενώ η έκδοση του 30ετούς ομολόγου ολοκληρώθηκε με επιτόκιο χαμηλότερο της αρχικής έκδοσης (Μάρτιος 2021).»
Κι όχι μόνον αυτό:
«Η διπλή αυτή έξοδος, από την οποία το Ελληνικό Δημόσιο άντλησε συνολικά 2,5 δισ. ευρώ, πραγματοποιήθηκε παρότι έχει καλυφθεί ο εφετινός στόχος του δανειακού προγράμματος» σχολίασε ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας.
Δηλαδή, αν και είχαμε καλυφθεί δανειακά για το 2021, βγήκαμε για άλλη μια φορά στη «γύρα», με το χέρι απλωμένο.
Αυτή η τελευταία «έξοδος στις αγορές» ήταν η πρώτη διπλή για το ελληνικό δημόσιο και η 5η από την αρχή του 2021, με γενικό σύνολο δανείων για το 2021, 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ (!!!), ενώ από τον Ιούλιο του 2019 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η Ελλάδα έχει αντλήσει –συνολικά– 30 δισ. ευρώ από τις αγορές!!!
Και ναι μεν η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα χαμηλά, μηδενικά ή αρνητικά επιτόκια δανεισμού (μόνο ότι ασκούν φιλανθρωπία οι αγορές δεν ακούσαμε), όμως πίσω απ’ τον «κουρνιαχτό» κρύβεται μια πολύ ζοφερή πραγματικότητα:
Το ήδη δυσθεώρητο χρέος και τα ελλείμματα θα παραμείνουν αυξημένα κατά τα επόμενα χρόνια, πράγμα που θα οδηγήσει σε νέους κύκλους έκρηξης με περαιτέρω σφίξιμο από τους κυβερνώντες της θηλιάς της άγριας λιτότητας στο λαιμό του ελληνικού λαού και του άγχους και των λουκέτων στην αγορά.
Το ερώτημα είναι:
Υπάρχει άλλος δρόμος να επιβιώσουμε εκτός από τον συνεχή και άκρατο δανεισμό;
Τεχνοκράτες και πολιτικοί που δεν έχουν ακόμα υποταχθεί στο σύστημα προτείνουν ως μόνο τρόπο (για να εξασφαλιστεί μια διαρκής ανάκαμψη και να αποφευχθεί η πιο σκληρή, ακόμα, κρίση από εκείνη που ήδη βιώνουμε από το 2009), την υιοθέτηση ενός μακροπρόθεσμου οράματος για μια βιώσιμη ανάπτυξη.
Με λίγα και απλά λόγια να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις για μια αναπτυξιακή πολιτική που να επιδιώκει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών αναγκών της κοινωνίας, με τρόπο που να εξασφαλίζει τη βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και, κυρίως, τη μακροπρόθεσμη ευημερία. Η λύση αυτή βασίζεται στην παραδοχή ότι η ανάπτυξη πρέπει να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ευημερία των επόμενων γενεών.
Κι εδώ ακριβώς έρχεται η μεγάλη θλίψη, αφού το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι και δεν δείχνει ικανό (ίσως και να μη θέλει) να συγκροτήσει αυτήν την άλλη πρόταση για τη βιώσιμη ανάπτυξη, με αποκλειστικό στόχο την ευημερία της χώρας και του λαού, την κοινωνική δικαιοσύνη και την απεξάρτηση από τα δεσμά που έχουν χαλκευθεί.
Όμως ΚΑΙ ο ίδιος ο λαός φαίνεται να έχει παραδοθεί στις διαθέσεις των εκμεταλλευτών του (πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών) και ουδεμία διάθεση δείχνει να έχει, ώστε να διεκδικήσει και να βαδίσει αυτόν τον άλλο δρόμο, δρόμο που σίγουρα κι αυτός θα έχει και θα απαιτεί θυσίες, αλλά θα οδηγεί με σιγουριά από το σκοτεινό τούνελ στο ξέφωτο.
Σπάρτη 15-9-2021

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *