Μια άλλη πρόταση για την Εθνική μας… μιζέρια

1 Νοεμβρίου 2012  /   Χωρίς Σχόλια

Είναι τρία χρόνια τώρα που καθημερινά εισπράττουμε, βιώνουμε, αναπαράγουμε κύρια την οικονομική μιζέρια της χώρας αλλά και όλα τα λοιπά αρνητικά που συνεπάγονται από την κρίση.
Θεωρώ ότι πρέπει να σταματήσουμε πια αυτή την κατάσταση, αφού είναι δεδομένο και δεν αλλάζει το ότι: Οι άρχοντες του τόπου μας είναι αυτοί που είναι.
Η αξιοκρατία σε κάθε επίπεδο έχει εντελώς χαθεί. (ακόμη και στο χασάπη για να πάρουμε καλό κρέας ‘μέσον’ ζητάμε.)
Ο κρατικός πλούτος σπαταλήθηκε με μεγάλη ευθύνη των ιθυνόντων και με μικρότερη ευθύνη εμάς των υπολοίπων που είτε βολευτήκαμε, είτε γλύψαμε ο καθένας μας από κάποια κοκαλάκια
Η ανομία παντού με βασική ευθύνη αυτών που είναι θεματοφύλακες της νομιμότητας αλλά και του απλού λαού που σκέφτεται και αντιδρά με τα ‘ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;’ και το ‘τι σε νοιάζει εσένα ρε;’
Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε ν’αλλάξουμε τους πολιτικούς μας και γενικά τους άρχοντές μας.
Επειδή δεν μπορούμε να επιβάλουμε την αξιοκρατία.
Επειδή δεν μπορούμε να επιβάλλουμε το νόμο.
Επειδή δεν μπορούμε ν’αλλάξουμε την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Ας κάνουμε το ένα ,μοναδικό και πάρα πολύ δύσκολο πράγμα.
ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ
Αν καταφέρουμε ν’αλλάξουμε στον εαυτό μας όλα αυτά για τα οποία κατηγορούμε τους άλλους θα γίνουμε το φωτεινό παράδειγμα για τα παιδιά μας, την οικογενειά μας, τη γειτονιά μας, το χωριό μας, την πόλη μας, τη χώρα μας, τον κόσμο.
Είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά πιστέψτε με είναι από τους καλλίτερους τρόπους ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ της χώρας μας.
Σκεφτείτε προβληματιστείτε και αν βρείτε έστω και λίγο ότι δεν φταίνε μόνο οι άλλοι για το σημερινό χάλι της χώρας ελάτε να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε τον εαυτό μας.
Για την αλλαγή αυτή χρειαζόμαστε κάποια μικρά-μικρά πράγματα, όπως μια καλή ομπρέλα που να μην αφήνει την λύπη να περνά (εξού και το aleksilypos) αλλά να αφήνει να περνά η βροχή και να χαιρόμαστε γιαυτήν, να έχουμε μάτια να βλέπουμε τον ήλιο, τον ουρανό, τη θάλασσα, τα σύννεφα, τη ΖΩΗ.
Να έχουμε αυτιά νακούμε ,το κύμα, τη βροχή, τον αέρα, το κελάιδισμα των πουλιών.
Να έχουμε χέρια να ψηλαφούμε ένα λουλούδι, ένα ζώο, ένα πρόσωπο και χέρια να στηρίξουμε τον αδύνατο.
Να έχουμε καρδιά να αγαπήσουμε τον εαυτό μας αλλά και τον διπλανό μας.
Με αυτά τα όπλα ας ξεκινήσουμε την δύσκολη προσπάθεια της ΑΛΛΑΓΗΣ.
Aleksilypos@gmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *