O τρόπος δημιουργίας των κομμάτων

10 Δεκεμβρίου 2012  /   Χωρίς Σχόλια

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΚΑΛΕΤΡΗ

Συστατικό στοιχείο της παθογένειας της δημόσιας ζωής της χώρας μας είναι ο τρόπος με τον οποίο ιδρύονται και λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα. Αποτελούν τριτοκοσμικούς οργανισμούς, πλήρως αποκομμένους από την υγιή κοινοβουλευτική παράδοση, ανίκανους επί πλέον να αντιληφθούν ακόμη και τις στοιχειώδεις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Είναι προϊόντα που ανακυκλώνουν μια κρατικοδίαιτη ολιγαρχία και διαπλοκή, που αποτελεί ίσως τον επαχθέστερο καρπό της μεταπολίτευσης, και η οποία εδραιώθηκε στηριζόμενη εξ ίσου στα δύο κόμματα εξουσίας, χωρίς να εξαιρείται και μεγάλο μέρος της λεγόμενης αριστεράς.
Ευρισκόμενα στην εξουσία, τα κόμματα αυτού του τύπου γίνονται κέντρα συναλλαγής, εμπλέκοντας ολόκληρες κοινωνικές ή επαγγελματικές ομάδες. Ενεργούν απολυταρχικά, ελέγχουν ολοκληρωτικά και απόλυτα τον κρατικό μηχανισμό, αναπαράγοντας τον ιδιοτελή και πελατειακής νοοτροπίας μκρόκοσμό τους. Είναι περιττό στα οικοδομήματα αυτά του ωμού προσωπικού ή συντεχνιακού συμφέροντος να αναζητηθούν, ακόμα και ψήγματα υψηλών ιδανικών, δημοκρατικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς, καθώς τα πάντα εκπορεύονται από τον αρχηγό ή την αφανή ομάδα που τον αναπαράγει με γνώμονά της την διασφάλιση του «συστήματος» και όχι την πρόοδο της χώρας.
Σχεδόν όλα τα ελληνικά κόμματα είναι αρχηγικά, με ιδεολογικό στίγμα εκείνο του ιδρυτού τους, χωρίς εσωτερικές διαδικασίες, με υποτυπώδη μηχανισμό παραγωγής πολιτικής, εξυπηρετώντας τις προσωπικές επιδιώξεις της εκάστοτε ηγεσίας τους.
Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το κακό στη ρίζα του, τότε πρέπει να θεραπεύσουμε την ίδια την ασθένεια και όχι τα συμπτώματά της.
Χρειαζόμαστε, λοιπόν, κόμματα ΑΡΧΩΝ και όχι ΑΡΧΗΓΩΝ, κόμματα ΕΝΕΡΓΩΝ ΠOΛΙΤΩΝ και όχι ΔΙΑΠΛΕΚOΜΕΝΩΝ ΠOΛΙΤΙΚΩΝ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *