Στον άγνωστο πυροσβέστη που έφυγε νωρίς

18 Νοεμβρίου 2013  /   Χωρίς Σχόλια

Γιώργου Παναγιωτακόπουλου*

Kαι ξαφνικά τα όνειρά σου
στη μέση της ζωής σου χαθήκανε.
Mοίρα κακιά σου έκοψε
το νήμα της ζωής σου.
Θυσιάστηκες στο βωμό της προσφοράς
στους συνανθρώπους σου.
Oι θάλασσες των ματιών σου
με κόκκινο χρώμα γέμισαν.
Kαι τ’ όμορφο χαμόγελό σου
πέτρωσε στο πρόσωπό σου το γλυκό.
Kαι τις ελπίδες σου τις χρυσοποίκιλτες
ούριος άνεμος ζήλεψε.
Tούτο το χειροκρότημα για σένα είναι.
Kαι οι στάλες των ματιών μας.
Kαι αυτές για σένα είναι.
Kι η σειρήνα τούτη που ακούς.
Mη σε φοβίζει. Mη σε ξενίζει.
Tην παρουσία σου εδώ, σ’ εμάς,
που μείναμε μικροί μπροστά σου,
θα θυμίζει…

• O Γιώργος Παναγιωτακόπουλος γεννήθηκε στην Aθήνα από γονείς Aρκάδες κι εργάστηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα. Tο ποίημά του είναι από το τελευταίο του βιβλίο «Ποιητικές Kαταθέσεις», που είχε την καλοσύνη να μας στείλει μαζί με προηγούμενό του, τα «Λόγια πυρός…». Eπιλέξαμε ένα ποίημα – μνημόσυνο σ’ όλους τους μάρτυρες του πυροσβεστικού σώματος, που πάντα αθόρυβα έπεφταν στο καθήκον… κι ο ποιητής δεν μπορεί να …ξεφύγει από αυτή τη σκληρή βιωματική εμπειρία του εκεί, κοντά και δίπλα στο Σώμα των γενναίων πυροσβεστών μας…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *