Η προστασία των ντόπιων σπόρων οδηγεί στη γεωργική ανάκαμψη

8 Απριλίου 2013  /   Χωρίς Σχόλια

OMIΛIA ΣTO IΔPYMA MIXAHΛ N. ΣTAΣINOΠOYΛOΣ – BIOXAΛKO

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Έντονο προβληματισμό προκάλεσαν στο κοινό οι πληροφορίες που παρουσίασε ο κ. Αβδελάς για το μέλλον της γεωργίας μας, αλλά και της ίδιας μας της υγείας.

Η διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών σπόρων έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε θέμα συνεχούς συζήτησης στο γεωργικό κλάδο, καθώς οι σπόροι αποτελούν τη βάση της παραγωγής ποιοτικών προϊόντων. Συμπέρασμα που βγήκε από τη διάλεξη «Διαφύλαξη των ντόπιων ποικιλιών σπόρων», που διοργάνωσε το Κοινωφελές Ίδρυμα Μ. Στασινόπουλος-Βιοχάλκο, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος, στο Στάδιο Τεγέας την Τρίτη 2 Απριλίου 2013.
Το δώρο περασμένων γενεών της φύσης, η πρώτη ύλη ανάπτυξης της γεωργίας είναι ο σπόρος, σύμφωνα με τον γεωπόνο του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ευάγγελο Αβδελά (φωτογρ.), ιδρυτικό μέλος των ΜΚO «ΓΗ», «Γεωπόνοι του Κόσμου» και της οργάνωσης «ΠΕΛΙΤΙ».
Στην ομιλία του ο κ. Αβδελάς τόνισε τη σημασία της φυτικής βιοποικιλότητας και ανέδειξε τη διαφορά μεταξύ μετάλλαξης και γενετικής τροποποίησης. Εκείνο που πρέπει να καταλάβουν οι καταναλωτές και οι παραγωγοί είναι ότι τα μεταλλαγμένα προϊόντα υπάρχουν στη φύση, ώστε να υπερκεραστούν διαφορές και να αντιμετωπιστούν δύσκολες συνθήκες. Αντίθετα, τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα είναι εκείνα που επεξεργάζονται στο εργαστήριο για να βελτιωθεί η εμφάνιση και όχι ποιότητά τους.
Η χώρα μας μπορεί να αντιστέκεται σθεναρά στην επιβολή των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, αλλά δυστυχώς χρησιμοποιεί όλο και συχνότερα τα υβρίδια, διασταυρώσεις, δηλαδή, σπόρων και όχι τις ντόπιες αυθεντικές ποικιλίες, οι οποίες θα δώσουν έναν καρπό δυνατό, γευστικό, θρεπτικό ή και όμορφο.
Η περίπλοκη νομοθεσία περί συλλογής σπόρων και οι επιβολές των μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών, που προσπαθούν να αυξάνουν τα κέρδη τους, δίχως να στοχεύουν στο γενικό καλό, αποτελούν εμπόδια στη διαφύλαξη σπόρων που σιγά – σιγά παύουν να καλλιεργούνται με αποτέλεσμα να χάνονται φυτά, καρποί, λαχανικά, φρούτα που θα μπορούσαν όχι μόνο να αυξήσουν τα έσοδα του κράτους και πολλών ιδιωτών, αλλά και να συμβάλλουν σε λύσεις προβλημάτων υγείας και διατροφής. Η αλόγιστη χρήση λιπασμάτων, οι απαιτήσεις της νέας αγοράς, η οποία επικεντρώνεται στην ομοιομορφία και την τυποποίηση, όχι στην γεύση και τη θρεπτική αξία, ο διαρκώς αυξανόμενος ανταγωνισμός είναι ορισμένοι επιπλέον λόγοι μη διατήρησης και διαφύλαξης των ντόπιων ποικιλιών σπόρων.
Για να προστατεύσουμε, λοιπόν, και να αξιοποιήσουμε τους σπόρους, που ίσως έχουμε ή ίσως υπάρχουν και αναπτύσσονται στον τόπο μας, θα πρέπει να εντάξουμε τα παράγωγά τους στην καθημερινή μας διατροφή, να ενθαρρύνουμε και άλλους να κάνουν το ίδιο. Oι αγρότες και καλλιεργητές να εντάσσουν την παραγωγή τους σε κανάλια εμπορίας, να επιμένουν στην εγγραφή των προϊόντων τους ως Π.O.Π (Προστατευόμεη Oνομασία Προέλευσης) και να αποφεύγουν τη χρήση γεωργικών φαρμάκων. O κ. Αβδελάς μας προτρέπει να μην χάνουμε τη γεύση μας, να κοιτάζουμε πέρα από την εμφάνιση ενός προϊόντος, αλλά και να μην ξεχνάμε να εκμεταλλευόμαστε τον τόπο μας και να ποντάρουμε στο χώμα και τις δυνατότητές του.
Aθανασία Στρέμπα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *