Η άλλη πλευρά του Κων/νου Καραμανλή

11 Μαρτίου 2013  /   Χωρίς Σχόλια

ΒΕΜΜΟΣ ΠΤου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΕΜΜΟΥ
Στην εκδήλωση για τα 15 χρόνια από το θάνατο του πρώην Προέδρου και Πρωθυπουργού της Ελλάδος Κων/νου Καραμανλή οι πολιτικοί αρχηγοί αναφέρθηκαν στην πολιτική του δράση που σημάδεψε αναμφίβολα τη νεώτερη ιστορία μας. Έμειναν όμως, υπερτονίζοντας μάλιστα, τα θετικά σημεία, πιστοί στην αρχή «οι νεκροί δεδικαίονται». Προχώρησαν μάλιστα αντι-ιστορικά σε προεκτάσεις και γενικεύσεις, ώστε να δικαιολογήσουν την σημερινή τους πολιτική στάση. Όμως, όπως σε κάθε ιστορικό πρόσωπο, έτσι και για τον Κ. Καραμανλή υπάρχουν και άλλες πλευρές που χρειάζεται να αναφέρονται, ώστε να δίνεται ολοκληρωμένη εικόνα του ιστορικού προσώπου και της δράσης του. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που η χώρα έχει βυθισθεί σε κρίση που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε εθνική τραγωδία, η φερόμενη ως ρήση του εθνικού μας ποιητή Δ. Σολωμού «Εθνικόν το αληθές» έχει ιδιαίτερη σημασία. Τα πλέον προβεβλημένα πολιτικά πρόσωπα, οι αρχηγοί των κομμάτων, οφείλουν να σέβονται τη ρήση αυτή και μάλιστα να μην κρίνουν επιλεκτικά. Στο σύντομο αυτό σημείωμα θα αναφερθούμε σε κάποιες άλλες αμφιλεγόμενες πλευρές της πολιτικής δράσης του πρώην πρόεδρου με στόχο την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και την ανάπτυξη του κοινωνικού προβληματισμού:
– Εκλογές 1956 με την επιλογή του συστήματος της «στενοευρείας» (απλή αναλογική στα αστικά κέντρα και πλειοψηφικό στην ύπαιθρο) έδωσε στην ΕΡΕ με 47,38% των ψήφων 165 βουλευτές και στη «Δημοκρατική Ένωση» με 48,15% των ψήφων 135 βουλευτές.
– Oι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου για το Κυπριακό αναμφίβολα σημάδεψαν την τραγική εξέλιξή του. Να σημειώσουμε ότι ο Κ. Καραμανλής ποτέ δεν επισκέφθηκε την πολύπαθο μεγαλόνησο.
– Oι δίκες για «κατασκοπεία» την άνοιξη του 1960 ενάντια στην Αριστερά, που τότε ως ΕΔΑ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση. Δικάσθηκαν και καταδικάσθηκαν ως «προδότες» από στρατοδικεία δεκάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης μεταξύ των οποίων οι Μ. Γλέζος, Χ. Φλωράκης, Κ. Φιλίνης, Κ. Λουλές, Γ. Ερυθριάδης, Αύρα Παρτσαλίδου κ.α.
– Το σχέδιο «Περικλής» με σκοπό την αλλοίωση του αποτελέσματος στις εκλογές του 1961 με ψυχολογικό πόλεμο και κρατική βία που ασκήθηκε από αστυνομικές και παρακρατικές οργανώσεις σε βάρος της Αριστεράς.
– Η ανοχή τουλάχιστον των παρακρατικών οργανώσεων που οδήγησε στη δολοφονία του βουλευτή και ειρηνιστή συμπατριώτη μας Γρηγόρη Λαμπράκη.
Η πολιτική παρουσία του Κ. Καραμανλή, ηγέτη της συντηρητικής παράταξης και του αστικού εκσυγχρονισμού στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, οι απόψεις του για το ρόλο του κράτους στην οικονομία και η σχέση του με την ιδιωτική πρωτοβουλία, οι αντιλήψεις του για τη δημοκρατία, το συνδικαλισμό, μα πάνω απ’ όλα η πολιτική του για το ρόλο της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο είναι στοιχεία μελέτης στο χρόνο που έγιναν και διδαχής. H υμνολογία ή η άκριτη απόρριψη είναι πράγματα που κάθε σοβαρός πολιτικός και ιστορικός πρέπει να αποφεύγει και όσο μπορεί αντικειμενικά και νηφάλια να κρίνει. Έτσι, τα συμπεράσματά του συμβάλλουν στη σωστή πληροφόρηση του πολίτη και στην κοινωνική ανέλιξη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *