Έρημη Πέρα Μεριά… Ο επισκέπτης, όπου να γυρίσει το μάτι του, μαγεύεται και πληγώνεται

4 Ιουνίου 2020  /   Χωρίς Σχόλια

Εικόνα σταδιακής εγκατάλειψης παρουσιάζει η πέραν των Λαγκαδίων Γορτυνία, ιδιαίτερα η Πέρα Μεριά, η περιοχή μεταξύ Λάδωνος – Ερυμάνθου και Σειραίου ποταμού, άλλοτε Δήμος Ελευσίνος και σχετικά πρόσφατα πρώην Δήμος Κοντοβαζαίνης.
Η φθορά του χρόνου κατατρώει ό,τι είναι περισσότερο δύσκολο ν’ αντέξει, κυρίως τα έργα υποδομής, όπως το οδικό δίκτυο, οι αγροτικοί δρόμοι, τα δημόσια κτίρια.
Μια σύντομη βόλτα από τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο, τη διερχόμενη λεωφορειογραμμή Βυτίνα – Λαγκάδια – Τρόπαια – Κοντοβάζαινα, η κραυγή της Γορτυνίας εκδηλώνεται στεντόρεια σε κάθε χωριό, σε κάθε στάση.
Στη φθορά του χρόνου συμπροστίθεται και η καταστροφική μανία των ανθρώπων, αυτών που μάλλον καμιά σχέση δεν έχουν με την πατρώα Γη των Γορτυνίων.
Την επιδρομή των βαρβάρων βλέπει κανείς καθαρά στις πινακίδες οδικής σήμανσης, που όλες ανεξαιρέτως, σε μια απόσταση 50 τουλάχιστον χιλιομέτρων, έχουν γίνει στόχος των κυνηγετικών όπλων, με μονόβολα φυσίγγια για αγριογούρουνα, από τα λοιπά «χοιρινά» ντόπιας και ξένης προέλευσης.
Οι παρατηρήσεις δεν αφορούν στην παρούσα δημοτική αρχή της Γορτυνίας, ίσως ούτε και στην προηγούμενη, αφορούν συνολικά στην τοπική αυτοδιοίκηση, που εκτός των πρωτοβουλιών της για φροντίδα πασών των υποδομών και του σημαντικού πολιτιστικού και φυσικού πλούτου της περιοχής, θα πρέπει άμεσα να επεξεργαστεί σχέδιο αναχαίτισης των βαρβάρων, εξετάζοντας και τη δυνατότητα απαγόρευσης της «θήρας» στην περιοχή.
Υπάρχουν, βέβαια, και τα σταθερά κι αγέρωχα έργα υποδομών που αντέχουν στο χρόνο, αναξιοποίητα στην Κάτω Γορτυνία.
Τρεις σημαντικές υποδομές, ικανές να δημιουργήσουν άμεσα τουλάχιστον 50 θέσεις εργασίας στην περιοχή της Κάτω Γορτυνίας, περιμένουν το ενδιαφέρον της Πολιτείας, αλλά και των φορέων Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, πριν καταντήσουν ερείπια…

Το «Μουστογιάννειο» Γηροκομείο στην έξοδο των Τροπαίων, δεξιά της αμαξιτής οδού, σχεδόν νεόδμητο, «λούζεται» στο φως μέσα στην καταπράσινη πλαγιά, μεταξύ Περδικονερίου και Φράγματος Λάδωνος ποταμού. Σταμάτησε τη λειτουργία του το 2012. Διαθέτει σύγχρονες εγκαταστάσεις και μπορεί να φιλοξενήσει στους άνετους χώρους του περισσότερους από 40 ανθρώπους, έχοντες ανάγκη φροντίδας και θαλπωρής.

Κανονικός «βιγλάτορας» ο πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Λίμνης Λάδωνα, Θεόδωρος Μαραγκός, πάνω στο Φράγμα του ομώνυμου ποταμού, μιλά με πάθος για την ανάγκη αξιοποίησής της και μέμφεται όλους όσοι είχαν τη δυνατότητα να πάρουν τη μεγάλη πρωτοβουλία και να δώσουν ζωή σε ολόκληρη την παραλίμνια περιοχή. Έχει όραμα για τον τόπο στον οποίο ζει και εργάζεται από μικρό παιδί και επιχειρήματα για το μικρό κόστος επένδυσης που απαιτείται, ώστε ν’ αναπνεύσει ολόκληρη η Πέρα Μεριά και η Κάτω Γορτυνία.

Το περικαλλές οικοδόμημα (κάτω δεξιά) είναι το Νικολαΐδειο Κληροδότημα στην Κοντοβάζαινα, που συνοδεύεται από έκταση 45 περίπου στρεμμάτων δασοπερίβολου. Αρχική επιθυμία του διαθέτη Πάικου Δ. Νικολαΐδη-Ασιλάνη ήταν να γίνει Γηροκομείο. Τοπικοί παράγοντες τον έπεισαν να διατεθεί για Ξενώνας και Μουσείο Τύπου, καθώς ο ίδιος ήταν άνθρωπος των γραμμάτων. Είκοσι χρόνια περιμένει την αξιοποίησή του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *