Απλά μαθήματα οικολογίας

8 Ιανουαρίου 2013  /   Χωρίς Σχόλια

Νέφος αιθαλομίχλης καλύπτει χωριά, μικρές και μεγάλες πόλεις, το φετινό χειμώνα! Η αιτία γνωστή σε όλους: Η εκτίναξη στα ύψη της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης λόγω της φορολογικής του εξίσωσης με αυτό της κίνησης, οδήγησε το σύνολο των νοικοκυριών στην αντικατάστασή του από την καύση παντός είδους ξυλείας σε τζάκια και σόμπες! Οι ειδικοί (;) μας προειδοποιούν ότι αυτή η αιθαλομίχλη περικλείει κινδύνους για τη δημόσια υγεία και ζητούν από την Πολιτεία να λάβει άμεσα μέτρα!
Ως αντίδραση σ’ αυτές τις προειδοποιήσεις, τα αρμόδια υπουργεία, συγκάλεσαν σύσκεψη των γενικών γραμματέων τους, οι οποίοι αναγνώρισαν την επικινδυνότητα του προβλήματος, αλλά χωρίς να καταλήξουν σε κοινή πρόταση για την επίλυσή του. Το αποτέλεσμα ήταν μέσα σε λίγες ώρες να κυκλοφορήσει στα δημοσιογραφικά γραφεία η είδηση πως η Κυβέρνηση προσανατολίζεται στην επιβολή φόρου επί της τιμής των καυσοξύλων, ώστε να μειωθεί η χρήση τους!
Σπουδαία νέα! Τόσοι πολυπτυχιούχοι και προσοντούχοι κυβερνητικοί παράγοντες δεν κατάλαβαν ότι από τη στιγμή που θα αυξηθεί υπερβολικά η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης οι πολίτες θα στραφούν σε άλλες εναλλακτικές μορφές θέρμανσης των σπιτιών τους και μάλιστα στις πλέον φθηνές, αφού η εφαρμοζόμενη εισοδηματική πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας έχει γονατίσει τον εργαζόμενο λαό; Γιατί αν είχαν κάνει αυτόν τον απλό συλλογισμό θα είχαν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα και θα είχαν καθορίσει τις προδιαγραφές που απαιτούνται να έχουν τα τζάκια και οι σόμπες για να έχουν τη μέγιστη ενεργειακή απόδοση και να μη ρυπαίνουν το περιβάλλον, καθώς και μέτρα για την αντιμετώπιση της λαθροϋλοτομίας.
Τώρα το κακό βρίσκεται σε εξέλιξη και προέχει να υπάρχει θέρμανση στα ελληνικά σπίτια για να μη θρηνήσουμε θανάτους από το αφόρητο χειμωνιάτικο κρύο. Η κυβέρνηση εδώ που οδήγησε τα πράγματα δεν έχει άλλη λύση παρά μία: Να καταργήσει τον εξισωτικό φόρο των δύο ειδών πετρελαίου, ο οποίος «ειρήσθω εν παρόδω» δεν απέδωσε τίποτε στα κρατικά ταμεία λόγω της δραστικής μείωσης της κατανάλωσης, και να επαναφέρει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στα κανονικά και προσιτά επίπεδα, που επιτρέπει η διεθνής αγορά. Έτσι τα νοικοκυριά θα λειτουργήσουν τις ανενεργές κεντρικές θερμάνσεις τους και θα μειώσουν την καύση των ξύλων. Από την αλλαγή αυτή είναι βέβαιο ότι: 1) Θα εξαφανιστεί το νέφος της αιθαλομίχλης ή θα περιοριστεί σε ανεκτά για την υγεία επίπεδα, 2) Θα τονωθεί η νεκρωμένη εντόπια αγορά πετρελαίου, 3)  Θα εισρεύσουν χρήματα στα κρατικά ταμεία. Όσον αφορά την πρόταση για επέκταση του επιδόματος θέρμανσης, ας την κατατάξουμε στα κρύα αστεία, αφού στις νότιες περιοχές της χώρας μας –από τη Στερεά και κάτω- το ποσό που προβλέπεται ως επίδομα θέρμανσης είναι πράγματι «για κλάματα»!
Είναι ν’ απορεί κανείς με τους εκάστοτε κυβερνώντες και τους παρατρεχάμενους χρυσοπληρωμένους επιστημονικούς συμβούλους των υπουργικών γραφείων. Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να χαράξουν μία μακροπρόθεσμη ρεαλιστική πολιτική στον τομέα τους, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις συνέπειες και τα αποτελέσματα από τις αποφάσεις τους; Ως πότε πλέον θα τρέχουμε ως κράτος και ως λαός να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα των κυβερνητικών επιλογών, που πάντοτε εξαγγέλονται με φανφαρονισμούς και τυμπανοκρουσίες, όπως συνέβη και με την εξίσωση του φόρου πετρελαίου θέρμανσης;
Χρειάστηκαν δεκαετίες για να προχωρήσει η χώρα μας στην κατασκευή των υπόγειων σιδηρόδρομων στην Αθήνα και τώρα στη Θεσσαλονίκη, για να πάψει η υπερβολική χρήση των αυτοκινήτων με τα αρνητικά συνεπακόλουθα (μόλυνση ατμόσφαιρας, καταστροφή μνημείων από τη ρύπανση, κυκλοφοριακό πρόβλημα κλπ). Και υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν για να εδραιωθούν στη συνείδηση του κόσμου τα μέσα μαζικής μεταφοράς και να εγκαταλειφθεί το ΙΧ αυτοκίνητο!
Μόλις τα τελευταία χρόνια γίνονται κάποιες δειλές κινήσεις σε κάποιους Δήμους, όπως στη γειτονική μας Καλαμάτα, για τη χάραξη ποδηλατοδρόμων με σκοπό την εύκολη, ασφαλή και ακίνδυνη κίνηση των ποδηλατιστών μέσα στην πόλη, για να καλυφθούν τα μεγάλα περιθώρια που υπάρχουν για τη χρήση εναλλακτικών μορφών κίνησης στον αστικό χώρο. Όλοι οι Δήμοι πρέπει να δουν αυτό το θέμα με μεγάλη σοβαρότητα ειδάλλως οι ετήσιες εκδηλώσεις τους για την «ημέρα χωρίς αυτοκίνητο» θα μοιάζουν όλο και περισσότερο υποκριτικές και χωρίς ουσία!
Πάνω από μια δεκαετία, εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση προειδοποιούσε την εγχώρια τοπική αυτοδιοίκηση για το θέμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων, βάζοντας συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και προδιαγραφές, αλλά «εις ώτα μη ακουώντων»! Ήδη έχουμε υπερβεί όλα τα χρονικά περιθώρια και λύση στο πρόβλημα δεν έχει δοθεί! Και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πλέον οι πρώτες εταιρίες λαϊκής ή κοινωνικής βάσης, που προωθούν την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με την ανακύκλωσή τους στην πηγή, οι δημοτικοί μας άρχοντες «περί άλλων τυρβάζουν»!
Κατά τ’ άλλα «όλοι είμαστε οικολόγοι»-σύμφωνα με την τσαρούχειο ρήση- κι ενδιαφερόμαστε για το φυσικό μας περιβάλλον! Και φτάσαμε και στην ίδρυση -επιτέλους! – υπουργείου περιβάλλοντος, μόνο κατ’ όνομα φοβούμαι, εφόσον άλλες είναι μέχρις στιγμής οι κυβερνητικές προτεραιότητες, κι αυτό φάνηκε καθαρά από την υποβάθμιση της πρόσφατης σύσκεψης για την αιθαλομίχλη! Αλλά τι άλλο να προσμένει κανείς από ένα κράτος που λειτουργεί δύο πανεπιστημιακές σχολές περιβαλλοντολόγων (Αιγαίου-Ιωαννίνων) κι αφήνει τους αποφοίτους αναξιοποίητους, χωρίς καν να τους κατοχυρώνει τα επαγγελματικά τους δικαιώματα, τα οποία νέμονται άλλοι επιστημονικοί χώροι; Αν δεν μπουν μπροστά αυτοί οι επιστήμονες περιβαλλοντολόγοι πώς θα μπορέσει ετούτος ο τόπος να προοδεύσει σεβόμενος τη φύση, δημιουργώντας στέρεες υποδομές γιά την αειφόρο του ανάπτυξη; Είναι δυνατόν να υπάρχουν κρατικές υπηρεσίες και φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης δίχως έναν περιβαλλοντολόγο στις τάξεις τους; Τότε πώς θα χαραχτεί και πώς θα υλοποιηθεί μια γνήσια και αποτελεσματική, οικολογικά συμβατή, κυβερνητική πολιτική σε όλους τους τομείς;
Θλίψη σε καταλαμβάνει όταν ως απλός πολίτης διαπιστώνεις ότι στην πατρίδα μας δεν γίνονται ούτε καν τα αυτονόητα. Κι όπως συνήθως λέγονται πολλά λόγια και γίνονται λίγα έργα. Ακόμα και σε θέματα που αφορούν την υγεία και τη ζωή μας! Δικαίως αισθανόμαστε τότε σαν πειραματόζωα, όταν διαπιστώνουμε πόσο επιφανειακό είναι το «ενδιαφέρον» των αρμοδίων, που αντί να πάρουν άμεσες και δραστικές αποφάσεις περιορίζονται σε παρηγορητικά λόγια κι επικοινωνιακές κινήσεις!
Με λίγα λόγια αναρωτιέμαι μήπως χρειαζόμαστε κοντά στα άλλα, κυβερνώντες και κυβερνώμενοι, και κάποια απλά μαθήματα οικολογίας, για να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον αυτού του τόπου; Λέω, μήπως!

  • Κατηγορία: ΑΡΘΡΑ
  • Ετικέτες:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *