Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος «ΒΙΟΧΑΛΚΟ» -Μισό αιώνα ζωής συμπλήρωσε ένα ξεχωριστό «Υπουργείο Πολιτισμού» στην καρδιά της Αρκαδίας

22 Ιανουαρίου 2019  /   Χωρίς Σχόλια

Περήφανη για έναν ξεχωριστό φορέα πολιτισμού μπορεί να είναι η Αρκαδία, στην καρδιά της οποίας λάμπει ως φωτοστέφανο δόξης πενήντα και πλέον χρόνια, διδάσκοντας ότι αρετή της επιτυχίας είναι η ανταπόδοση των καρπών της στην κοινωνία. Και είναι ίδιον των επιτυχημένων Αρκάδων αυτό, να επιστρέφουν και να καταθέτουν αντίδωρο προσφοράς στον γενέθλιο τόπο.
Μιλάμε για το Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – Βιοχάλκο, για τον ιδρυτή του Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλο και την αφοσιωμένη σύζυγό του Μαριάνθη Στασινοπούλου, αείμνηστοι αμφότεροι, αλλά και για τους πανάξιους συγκαιριανούς απογόνους τους, που συνεχίζουν να συνδαυλίζουν την Εστία ενός Πολιτιστικού Ιδρύματος, αντάξιου της προσφοράς των Αρκάδων στο Έθνος και στην Ανθρωπότητα.
Την Κυριακή (13/1) το Ίδρυμα έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα των μελών του, στην έδρα του, στο Στάδιο της Τεγέας. Στην κατάμεστη αίθουσα από ανθρώπους που γαλουχήθηκαν σ’ αυτήν την ακμάζουσα Πολιτιστική Στέγη, η επί εικοσαετία πρόεδρος του Ιδρύματος, Κα Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, ευχαρίστησε τους επί δύο δεκαετίες συνοδοιπόρους της στη γόνιμη προσπάθεια, τελώντας ταυτόχρονα και λιτό μνημόνυνο στους εμπνευστές και κτήτορες του περικαλλούς αυτού οικοδομήματος. Η ταινία του Φίλιππου Κουτσαφτή, για τα 50 χρόνια ζωής του Ιδρύματος, ζωντάνεψε στιγμές του παρελθόντος στον άγιο τόπο της Τεγέας, αφήνοντας κερί στο μανουάλι των κόπων, μα και των ωραίων στιγμών, των συνυφασμένων με τη ζωή του Ιδρύματος.

Σύντομη αναδρομή από την πρόεδρο του Κοινωφελούς Ίδρύματος Μιχαήλ Στασινόπουλος – Βιοχάλκο, Κα Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, στην εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Ιδρύματος

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ 2019

Αιδεσιμότατε, Κυρίες και Κύριοι,
Φίλες και Φίλοι,
Με χαρά σας καλωσορίζω στην αποψινή εκδήλωση, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Μιχάλης Στασινόπουλος- ΒΙΟΧΑΛΚΟ και σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία σας.
Το Ίδρυμά μας έχοντας ήδη συμπληρώσει μισό αιώνα ζωής, εισέρχεται δυναμικά – με σχέδια και προοπτικές στην έκτη δεκαετία λειτουργίας του. Γι’ αυτό θέλω να σας πω λίγα λόγια για την ιστορία, για την πορεία του, αυτά τα 50 χρόνια, πριν δούμε μια μικρή ταινία με στιγμιότυπα από αυτή την πορεία, που ετοίμασε ο Φίλ. Κουτσαφτής.

Το Ίδρυμα δημιουργήθηκε το 1968 από τον Νίκο και τον Ευάγγελο Στασινόπουλο και τη μητέρα τους Μαριάνθη, οι οποίοι λειτούργησαν σαν θεματοφύλακες και συνεχιστές των δεσμών του Μιχάλη Στασινόπουλου με τον γενέθλιο τόπο του, με σκοπό την ενίσχυση του πολιτιστικού επιπέδου των Τεγεατών. Γιατί ο Μιχάλης Στασινόπουλος μπορεί να πέτυχε πολλά στη ζωή του, όμως ποτέ δεν έπαψε να νοιώθει έμπρακτα μέλος του Σταδίου, του χωριού του, που τότε ακόμα ονομαζόταν Αχούρια.
Ψυχή του Ιδρύματος τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του υπήρξε η Μαριάνθη Στασινοπούλου.
Χάρις στην εργατικότητα και τον δυναμισμό της το Ίδρυμα ―που εδρεύει στην Αθήνα― απέκτησε την στέγη του εδώ που βρισκόμαστε τώρα, με θέατρο και βιβλιοθήκη για παιδιά και μεγάλους. Ενισχύθηκε το Μουσείο της Τρίπολης, υποστηρίχθηκαν οι ανασκαφές στην περιοχή της Τεγέας, οργανώνονταν εκδηλώσεις και παραστάσεις, εξασφαλίζονταν τα λειτουργικά έξοδα στις υποδομές του Δημοτικού σχολείου Σταδίου. Την επιμέλεια του Πολιτιστικού Κέντρου τότε, είχε ο εφημέριος του Αγ. Δημητρίου Πατήρ Αναστάσιος Χαϊδάς, ο οποίος είναι απόψε μαζί μας και ευλόγησε την πίτα μας…
Η Μαριάνθη Στασινοπούλου έφυγε από κοντά μας το 1997, αλλά παραμένει παρούσα στις καρδιές των ανθρώπων που την μνημονεύουν πάντοτε με βαθύ σεβασμό και αγάπη.
Όταν το 1998 κλήθηκα να συνεχίσω το έργο της, αισθάνθηκα έντονα το βάρος και την τιμή της ευθύνης.
Δεν σας κρύβω ότι είχα άγνοια, όμως είχα όνειρα, ιδέες και σκέψεις, γνωρίζοντας παράλληλα ότι όλα αυτά έπρεπε να τεθούν σε διάλογο με τα αιτήματα της τοπικής κοινωνίας, στα όρια του εφικτού. Έτσι και έγινε…. Κατ’ αρχήν ανακαινίστηκε το κτίριο, εκσυγχρονίστηκαν οι αίθουσες και το θέατρο.
Θυμάμαι πάντοτε την πρώτη εκδήλωση που οργανώσαμε στο Πολιτιστικό Κέντρο, την άνοιξη του 1999. Επρόκειτο για μια χορευτική παράσταση εδώ έξω στην πλατεία. Η παράσταση ήταν προγραμματισμένη για τις 6.00 το απόγευμα. Μέχρι τις 5.00 έβρεχε καταρρακτωδώς, η πλατεία είχε πλημμυρίσει και όλοι είχαμε ξεπαγιάσει από την υγρασία.
Όμως η παράσταση πραγματοποιήθηκε και ίσως να ήταν κάπως σημαδιακή. Γιατί εικονογράφησε την μετέπειτα διαδρομή του Ιδρύματος, που μέσα από τα σύννεφα των δυσχερειών, πιασμένοι χέρι-χέρι σαν τους χορευτές, σχεδιάσαμε πορείες και τις πραγματοποιήσαμε.
Τις πραγματοποιήσαμε με δύο όπλα: Την «δυναμική σεμνότητα» και το ήθος του διαλόγου. Βρισκόμαστε σε πορεία:
Το Ίδρυμά μας έχει στόχους, αρχές, ιεραρχήσεις και αγωνιστικότητα. Αλλά παράλληλα ενθαρρύνει τις φωνές και ξέρει να τις ακούει.
Για εμένα όλο αυτό το εγχείρημα, με τον κόπο, τους προβληματισμούς, τις ματαιώσεις και τις χαρές του, υπήρξε κυριολεκτικά μάθημα ζωής.
Αρωγοί μου ήταν όλοι οι κάτοικοι του Σταδίου, αλλά θα είναι άδικο να μην αναφερθώ επωνύμως σε μερικούς από τους στενούς συνεργάτες μου:
Στην Μάρθα Παναγιωτοπούλου που στελέχωσε με πληρότητα το γραφείο του Ιδρύματος στην Αθήνα, από τα πρώτα του βήματα το 1968 δίπλα στην Μαριάνθη και μέχρι το 2005.
Στην Κική Αγγελάκου που κατάγεται από το Στάδιο και βρίσκεται κοντά μου από το 2000.
Και στις δύο οφείλω πολλά. Οι γυναίκες αυτές γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα, γνώριζαν τον τόπο και υπήρξαν για μένα ανεκτίμητες. Έμαθα πολλά κι από τις δύο και τις ευχαριστώ.
Ωστόσο, πρέπει να αναφερθώ στο σήμερα, με την Βίκυ Κεφαλληνού που εργάζεται στην γραμματεία της Αθήνας από το 2005, στη Βίκυ Κατσίφα, υπεύθυνη Βιβλιοθήκης, στην Τριαντάφυλλη Σωτηροπούλου που δραστηριοποιείται στα πολιτιστικά θέματα, και στην Ιωάννα Αρβανιτάκη, αρμόδια για τα λογιστικά. Aκόμη, σε όλους όσοι μας βοηθούν αθόρυβα, στο Μιχάλη Αντωνόπουλο, στη Βούλα Μπούφη στον Κυριάκο Αδελιανάκη και όλους τους εξαιρετικούς ομιλητές μας όλα αυτά τα χρόνια….
Το Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος στα πενήντα χρόνια της λειτουργίας του ρίζωσε σαν δένδρο και έφερε καρπούς:
Όλα αυτά τα χρόνια οργανώνουμε ετήσιο πρόγραμμα με διαλέξεις, μουσικές βραδιές και θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, επισκέψεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, για μικρούς και μεγάλους. Δημιουργήσαμε καλλιτεχνικά εργαστήρια Πάτσγουωρκ, ζωγραφικής και κεραμικής, που έχουν ενθουσιάσει τις Τεγεάτισσες.
Προσφέρουμε μαθήματα υπολογιστών, μαθήματα σκάκι για τα μικρά μας, μαθήματα μουσικών οργάνων για παιδιά και νέους και διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα. Ακόμα έχουμε δημιουργήσει χορωδία ενηλίκων, και υποστηρίζουμε δυναμικά τον χορευτικό σύλλογο «Τεγέα».
Κορυφαία εξέλιξη στο Ίδρυμα, είναι η αναδιοργάνωση και το ζωντάνεμα της Βιβλιοθήκης, με την υποστήριξη και την κατεύθυνση της κ. Αλεξάνδρας Παπάζογλου, καταξιωμένης βιβλιοθηκονόμου, η οποία οργάνωσε και λέσχη ανάγνωσης για μεγάλους και προγράμματα για παιδιά. Η Βιβλιοθήκη μας είναι πλέον σύγχρονη, δανειστική, ανοιχτή για όλους, ψηφιοποιήθηκε και έγινε μέλος του Δικτύου Εθνικών Βιβλιοθηκών.
Θέλω να σας πω, ότι προς το καλοκαίρι αυτού του χρόνου, θα έχουμε τη χαρά να εγκαινιάσουμε το νέο Παράρτημα του Πολιτιστικού Κέντρου εδώ κοντά μας, όπου θα στεγάσει εργαστήρια, εκθεσιακό χώρο και άλλα….

Τέλος, προς το τέλος του 2019 και σε συνεργασία με το ΚΙΚΠΕ (Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου) και την Εφορεία Αρκαδίας, προγραμματίζουμε εκδήλωση, για να τιμήσουμε δύο σημαντικούς ανθρώπους που κατάγονται από την Αρκαδία, τη Βάσω Πέννα και τον Άγγελο Δεληβοριά.

Φίλες και Φίλοι,
Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο με στοιχεία και απολογισμούς.
Σήμερα είναι ημέρα εορτής.
Θα ευχαριστήσω λοιπόν και πάλι όλους σας που βρεθήκατε εδώ κοντά μας.
Και θα ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους κατοίκους της Τεγέας για την συγκινητική τους συμπαράσταση κι εμπιστοσύνη στο έργο του Ιδρύματος.
Η μεγαλύτερη δικαίωση για το Ίδρυμά μας είναι να το θεωρείτε σαν κάτι που σας ανήκει και σας αφορά. Σε λίγο θα δούμε μικρή ταινία, με στιγμιότυπα από την πενηντάχρονη πορεία μας

Καλή Χρονιά σε όλους.

Και τώρα, πριν να κόψουμε την πίτα, τι να ευχηθούμε; Να είμαστε όλοι καλά, δημιουργικοί, δυνατοί και χαρούμενοι και το Ίδρυμα να τα εκατοστήσει και να το γιορτάσουμε και πάλι όλοι μαζί…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *