Ένα «μήνυμα» λίγο διαφορετικό…

8 Ιουνίου 2018  /   Χωρίς Σχόλια

Είναι οι μέρες που εκπαιδευτικοί, γονείς, δημοσιολογούντες και πάσης φύσεως ταγοί, αποστέλλουν μηνύματα συμπαράστασης και υποστήριξης των υποψηφίων συν-πολιτών μας που ετοιμάζονται για τις εξετάσεις εισαγωγής στα Πανεπιστήμια.
Και τι μας λένε; Καλή δύναμη και μην ψαρώνεις και στο κάτω – κάτω ένας σταθμός είναι από τους πολλούς που θα κάνει στάση το τραινάκι της ζωής και η ζωή δεν σταματάει εδώ και είσαι κοντά στην κατάκτηση του ονείρου… Τέτοιου είδους μηνύματα είναι άχρονα, copy – paste με τα περσινά, τα προπέρσινα όσο πίσω κι αν κοιτάξεις.
Ας δούμε λίγο και στην ουσία. Οι φετινοί δεκαοχτάρηδες, υποχρεώνονται, όπως και οι προηγούμενοι, να συμμετάσχουν σε μία διαδικασία που επιλέχθηκε ερήμην τους, με σκοπό την ένταξή τους σε μία ακαδημαϊκή κοινότητα με απώτερο στόχο την επαγγελματική, οικονομική, κοινωνική αποκατάσταση, και την πνευματική και γνωσιακή ολοκλήρωση.
Τα ερωτήματα όμως είναι παρόντα. Ποια ακαδημαική κοινότητα, των σημειώσεων στους πάγκους του κυλικείου και των κομματικών καταλήψεων; Ποια επαγγελματική προοπτική προσφέρεται εντός Ελλάδας; Των ψητοπωλείων που τυλίγουν το σουβλάκι στο φωτοαντίγραφο του πτυχίου; Ποια οικονομική προοπτική για όσους δεν διαλέξουν την επιστήμη του μπαμπά; Ποια γνώση, αυτή του τεμαχισμένου επιστημονικού αντικειμένου –βλέπε «εξειδίκευση»― που οι εταιρείες επιβάλλουν μέσω των σχολών σκέψης που διοικούν τα «ανεξάρτητα» πανεπιστήμια; Ποια πνευματική ολοκλήρωση, αυτή της αποξένωσης του επιστημονικού αντικειμένου από το κοινωνικό πλαίσιο και την αποστασιοποίηση από τις πνευματικές πρωτοπορίες της διανόησης; Αυτή είναι λοιπόν η «αποκατάσταση» που επιφυλάσσουμε στους νέους Έλληνες; Τα παραπάνω όσο αφοριστικά κι αν ακούγονται, ασφαλώς και δεν αφορούν στο σύνολο των σχολών και των δασκάλων, όμως είναι κοινός τόπος για τον κριτικά σκεπτόμενο.

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ.
Αυτό που δεν μας λένε όμως τα «μηνύματα» των ημερών είναι ΠΑΡΟΝ όσο κι αν αποκρύπτεται.
Αυτές οι εξετάσεις, πιο πολύ από κάθε φορά, μπορεί αν το θες συν-πολίτη μου να είναι η ευκαιρία. Ευκαιρία να κλείσεις τον αποστεωμένο κύκλο της εκπαιδευτικής υποβάθμισης και να κάνεις για πρώτη φορά την ΑΡΧΗ.
Άρχισε να εκτιμάς τον εαυτό σου ανεξάρτητα από τις βαθμολογίες. Άρχισε να αναζητάς την ΨΥΧΗ σου στη θάλασσα του πνεύματος άσχετα αν βρίσκεται μέσα ή έξω από τις σχολές. Άρχισε να συγχωρείς τα λάθη σου και να αναζητάς τις δεξιότητές σου όπου σου λέει η καρδούλα σου. Άρχισε να πράττεις και να μην περιμένεις τίποτα από κανέναν. Η ζωή είναι δική σου και είναι η πιο ακριβή, χωρίς να αποτιμάται σε χρήμα. Άρχισε να διαλύεις τον μύθο του ατομικού συμφέροντος, για να απολαύσεις τη μέθεξη της ολοκλήρωσης μέσα από την προσφορά σου στην κοινωνία και το περιβάλλον σου. Απαίτησε για τον εαυτό σου να γίνει καλύτερος και όχι Ο καλύτερος. Ζήσε τον έρωτα για τη ζωή, τη γνώση, την εργασία, τον συνάνθρωπο. Μην αφήσεις τα στερεότυπα και τις μικρότητες των μικρόνοων να σε φθείρουν. Ζήσε την Τέχνη, την Επιστήμη, την Προκοπή, την Αξιοπρέπεια, την Αγάπη, την Ελευθερία, την Ηθική.
Η ζωή στον πλανήτη θα αλλάξει. Τι λέω αλλάζει, άλλαξε. Από σένα εξαρτάται αν ο άνθρωπος θα γίνει στατιστικό μέγεθος ή ο κυρίαρχος της μικρής – μεγάλης ζωής του.
Μέχρι σήμερα, αξία έχει ό,τι μετριέται σε μονάδες και ό,τι αποτιμάται σε χρήμα. Μην το δεχτείς να διαιωνίζεται αυτό το λάθος. Μην γίνεις πράγμα που ζυγίζεται, μετριέται, προορίζεται, εκμεταλλεύεται.

Η ΑΞΙΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ. ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ. ΕΝΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ. ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ. Σ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *