Μαθήματα οικονομίας και ανάπτυξης από έξι πανεπιστημιακά ιδρύματα της Ελλάδας, Βουλγαρίας & Ρουμανίας στη συμπρωτεύουσα

10 Ιουνίου 2016  /   Χωρίς Σχόλια

ΕΡΓΑΣΙΕΣ 2ου ΔΙΕΘΝΟΥΣΤΟ ΤΕΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ & ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΕΠΑΞΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ 2ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Στη Θεσσαλονίκη (στο ξενοδοχείο «Capsis») εξελίσσονται οι εργασίες του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Ανάπτυξης και Οικονομίας, που πρωταρχικώς συνδιοργανώνουν τα δύο ανώτατα Ιδρύματα της Περιφέρειάς μας, το ΤΕΙ Καλαμάτας και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, μαζί με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, αλλά και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Σόφιας (University of National and World Economy) – Βουλγαρία και το Πανεπιστήμιο του Ιασίου (University Alexandru Ioan Cuza) – Ρουμανία.

Οι εργασίες του συνεδρίου ξεκίνησαν σήμερα (και θα εξελιχθούν έως και την Κυριακή 12 Ιουνίου 2016) με τις εισηγήσεις τριών διακεκριμένων Καθηγητών των Οικονομικών Επιστημών: Λιαργκόβα Παναγιώτη «2010 με 2016: επτά έτη προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής», Χιόνη Διονύσιου «Αποπληθωρισμός. Η πραγματική απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση» και Δρυμπέτα Ευάγγελου «Διεθνείς κεφαλαιαγορές – οι επιπτώσεις τους για την ανάκαμψη της οικονομίας».

ΛΙΑΡΓΚΟΒΑΣ ΠΣτα επτά χρόνια προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής και αντιστοίχως στα επτά μαθήματα που εξήχθησαν (χωρίς να ξέρουμε εάν αυτά εμπεδώνονται) επικέντρωσε ο Επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, Παναγιώτης Λιαργκόβας, ο οποίος σημείωσε πως «είμαστε οι πρώτοι που διαδοχικά εφαρμόσαμε δύο προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, 2010-2012, 2012-2015, 2015-2018, χωρίς ωστόσο να καταφέρουμε να βγούμε στις αγορές, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία».

«Τα δύο πρώτα μαθήματα έχουν να κάνουν με το μείγμα πολιτικής και εστιάζουν στη λιτότητα» τόνισε ο ομιλητής και συνέχισε: «Η λιτότητα πολλές φορές επιδεινώνει το ΑΕΠ και μεγαλώνει την ύφεση. Μεγαλύτερη λιτότητα σημαίνει και μεγαλύτερο ποσοστό χρέους προς το ΑΕΠ.

Κεντρικό ερώτημα και στα δύο αυτά μαθήματα είναι: Να αυξήσω τη φορολογία ή να μειώσω τις δημόσιες δαπάνες; Και τα δύο λιτότητα είναι. Η φιλελεύθερη αντίληψη υποστηρίζει ότι καλύτερα είναι να μειώσω τις δημόσιες δαπάνες, παρά ν’ αυξήσω τη φορολογία. Σ’ αυτήν την περίπτωση το καλύτερο μείγμα είναι 70% μείωση των δαπανών και 30% αύξηση της φορολογίας.

Χρειάζεται μικρότερη φορολογία στα προγράμματα προσαρμογής. Είμαστε πρωταθλητές στους φορολογικούς συντελεστές. Βρισκόμαστε στο ανώτερο σημείο φορολογικής επιβάρυνσης. Όσο περισσότερους φόρους βάζεις, τόσο λιγότερα έσοδα θα έχεις. Αυτό είναι το τρίτο μάθημα.

Μεταρρυθμίσεις το τέταρτο μάθημα. Όλες οι χώρες χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, παρότι η κοινωνία τις αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα. Η ακαδημαϊκή έρευνα έχει κάνει τρεις παρατηρήσεις. Η Ελλάδα σε πέντε χρόνια ανήγγειλε 166 μεταρρυθμίσεις, ενώ για την Πορτογαλία οι μεταρρυθμίσεις ήταν 189 μόνο σε τρία χρόνια. Το μεγάλο πρόβλημα με τις μεταρρυθμίσεις είναι η εφαρμογή τους, η οποία συνήθως σκοντάφτει στη δευτερογενή νομοθεσία. Εμείς ξεκινήσαμε με μεταρρυθμίσεις στο κράτος (κινητικότητα δημοσίων υπαλλήλων), στη φορολογική διοίκηση, στις εργασιακές σχέσεις. Οι Πορτογάλοι ξεκίνησαν με μεταρρυθμίσεις στην αγορά αγαθών, μετά στις εργασιακές σχέσεις, στο κράτος και στη διακυβέρνηση. Τ’ αποτελέσματα στο κράτος αποδίδουν αργότερα, ενώ οι συνέργειες στην αγορά αποδίδουν περισσότερο.

Πέμπτο μάθημα οι θεσμοί. Εμείς ουδέποτε είχαμε ισχυρούς θεσμούς, ούτε πριν, ούτε κατά τη διάρκεια της κρίσης. Μόνο ο θεσμός των πανελληνίων εξετάσεων υπάρχει, που τον έχουμε αποδεχθεί και τον σεβόμαστε όλοι. Εάν είχαμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, αλλιώς θα ήταν τα πράγματα.

Έκτο μάθημα οι εξαγωγές. Στην Ελλάδα, καθώς έχουμε πολύ μικρές επιχειρήσεις, δεν αυξήθηκαν οι εξαγωγές, δεν επιβεβαιώθηκε η ανταγωνιστικότητα. Δημιουργήθηκαν στην ελληνική κοινωνία αρνητικές προσδοκίες, απαισιοδοξία, τρέχαμε πίσω από τα προγράμματα. Έλειπε ο ενστερνισμός. Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν ενστερνίστηκε το πρόγραμμα προσαρμογής, το οποίο εκλήθη να εφαρμόσει, αλλά όλα αυτά τα ήθελαν οι ξένοι.

Τέλος, όσα προγράμματα είχαν και το στοιχείο της κοινωνικής δικαιοσύνης εξελίχθηκαν καλύτερα. Η έβδομη εντολή είναι τα προγράμματα να είναι κοινωνικά δίκαια. Αυτό επισήμανε εξαρχής και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όσο κι αν το κατηγορούμε».

ΧΙΟΝΗΣ ΔΔεύτερος ομιλητής στην έναρξη του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Ανάπτυξης και Οικονομίας υπήρξε ο Καθηγητής Οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Διονύσιος Χιόνης, o οποίος έδωσε τα συγχαρητήριά του στην οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου, γιατί όπως είπε χαρακτηριστικά: «συνεισφέρετε στο δημόσιο διάλογο και στη δημόσια συζήτηση, όταν αύριο και η Ελλάδα και η Ευρώπη θα αναζητά λύσεις. Χαρά στο κουράγιο σας».

O κ. Χιόνης στην εισήγησή του ανέλυσε τις αρνητικές συνέπειες του αποπληθωρισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας ότι αυτός αποτελεί την πραγματική απειλή για την ΟΝΕ. Σημείωσε δε, ότι «το καλό με την κρίση είναι ότι αρχίσαμε να συζητάμε οικονομικά. Ένα από τα καλά της κρίσης. Απέφυγα να μιλήσω για την ελληνική οικονομία, γιατί οχτώ-εννιά χρόνια μιλάμε για τα ίδια πράγματα. Τρεισήμισι χρόνια αποπληθωρισμός. Αυτοί που θα ήταν επιλυτές τού προβλήματος είναι μέρος του προβλήματος. Πανηγυρίζαμε για την αναδιάρθρωση του χρέους στις 14 Μαρτίου 2012 και την επομένη αρχίζαμε πάλι να το αναδιαρθρώνουμε.

Η Ε.Ε. αδυνατεί να παράγει πλούτο. Από τώρα και για τους επόμενους 17 μήνες ακολουθούν γεγονότα, στη βάση των οποίων υπάρχει ένας ευρωσκεπτικισμός: το βρεττανικό δημοψήφισμα, η συνταγματική αναθεώρηση στην Ιταλία, οι ισπανικές εκλογές τον Ιούλιο, οι εκλογές στη Γερμανία

Δεν υπάρχει πρόβλεψη τεκμηριωμένη ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα επανέλθουν. Τριάντα χρόνια θα χρειαστούν να επαναφέρουμε το ΑΕΠ ή την ανεργία προ κρίσης.

Ο ρυθμός ανάπτυξης δεν πρόκειται να ανέβει. Οι Ευρωπαίοι δεν θα μπορέσουν ν’ ανεχθούν έναν πληθωρισμό μεγαλύτερο του 2%.

Το πρόβλημα δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις για την παραγωγή πλούτου. Το πρόβλημα είναι η ελαχιστότητα της ζήτησης. Και να αυξήσω το δυνητικά αυξημένο προϊόν, δεν πρόκειται να αυξήσω τη ζήτηση.

Δεν δίνει χρήματα το τραπεζικό σύστημα, γιατί δεν έχει καταθετική βάση.

Η χώρα βρίσκεται σε μια παγίδα ρευστότητας.

Τι μπορεί να γίνει.

Πρέπει ν’ αλλάξουν βασικές δομές της Ε.Ε. Η λέξη κρίση, όπως δομήθηκε. Ο αποπληθωρισμός και η λοιπή ανάπτυξη οδηγεί στη διάλυση της ΟΝΕ.

Χρειάζεται συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ του ρευστού που κυκλοφορεί και του χρήματος των καταθέσεων. Ποινές στις τράπεζες που κρατούν μεγάλα αποθεματικά.

Ο πρόεδρος και αναπληρωτής Καθηγητής του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Δρυμπέτας Ευάγγελος, στην εισήγησή του αναφέρθηκε στις έννοιες, λέγοντας πως όταν ρώτησαν τον Κουμφούκιο, αν είχε δύναμη στα χέρια του τι θα έκανε, εκείνος απάντησε: «θα καθόριζα τις έννοιες».

Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα είναι δημόσιο αγαθό, το χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται σε κίνδυνο, είναι ιδιαίτερα ευπαθές γιατί είναι συνδεδεμένο. Βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας εξυπηρετούνται στη διατραπεζική αγορά. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων.

Εφόσον, λοιπόν, πρέπει να συνεισφέρω στην ευστάθειά του, πρέπει να έχω λόγο και στην πολιτική του.

Είναι αγελαία η συμπεριφορά των τραπεζών.

Tις εργασίες του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Ανάπτυξης και Οικονομίας στη Θεσσαλονίκη άνοιξε ο πρόεδρος της Οργανωτικής και Επιστημονικής Επιτροπής, αναπληρωτής Καθηγητής του ΤΕΙ Καλαμάτας, Δημήτριος Π. Πετρόπουλος, ο οποίος ανέφερε πως «μεριμνήσαμε να κάνουμε το 1ο Διεθνές Συνέδριο Ανάπτυξης και Οικονομίας, στην Καλαμάτα, με τρεις στόχους: α) Να δώσουμε βήμα σε νέους επιστήμονες και ερευνητές. β) Να μας εμπιστευτούν καθηγητές και ερευνητές με μεγάλη εμπειρία και γνώσεις και γ) Να συνδέσουμε την επιστήμη και την έρευνα με την πραγματική οικονομία. Αυτοί οι στόχοι εξακολουθούν να υπάρχουν.

Χαιρετισμό, επίσης, απηύθυνε και ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Οικονομικών Πανεπιστημίων Νότιας και Ανατολικής Ευρώπης και Παρευξείνιας Ζώνης (ASECU) (ιδρύθηκε το 1996 με 24 μέλη και σήμερα αριθμεί 54 μέλη) αναπληρωτής καθηγητής ΑΠΘ, Ζαρωτιάδης Γρηγόρης, ο οποίος ζήτησε τη συνεργασία όλων των πανεπιστημίων και την κοινοποίηση των συμπερασμάτων του συνεδρίου μέσα από την Ένωση.

Tέλος, καλωσόρισμα στους συνέδρους απηύθυνε και ο αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης, Πέτρος Λεκάκης, λέγοντας πως το Διεθνές Συνέδριο Ανάπτυξης και Οικονομίας τείνει να γίνει θεσμός, αφού για δεύτερη χρονιά πραγματοποιείται, ενώ ευχήθηκε στην οργανωτική επιτροπή να πραγματοποιήσει και τις εργασίες του 20ού συνεδρίου. Ο κ. Λεκάκης παρευρέθη στην έναρξη του συνεδρίου αναπληρώνοντας τον κωλυόμενο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος είχε φόρτο εργασίας λόγω του πρόσφατου ταξιδιού του στην Αμερική και για ζητήματα ανάπτυξης. «Η αυτοδιοίκηση τείνει να υποκαταστήσει την κεντρική διοίκηση σε ζητήματα οικονομίας και ανάπτυξης» τόνισε ο κ. Λεκάκης.

(φωτογρ. Λουριδάς Γιώργος)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παρακαλώ, απαντήστε στο ερώτημα *